Zalecane są w miejscach wymagających idealnej szczelności oraz skrócenia czasu realizacji inwestycji.
Firma stosuje w rozwiązaniach standardowych uszczelki klinowe SD oraz samosmarujące SDV firmy Steinhoff. Mogą również być zastosowane uszczelnienia trwale, związane z elementami betonowymi – tzw. uszczelki zintegrowane.
Studnie typu „U” oferowane są w dwóch średnicach O 1000 mm i O 1200 mm.
średnicę studni dobiera się w zależności od ilości i wielkości kanałów połączeniowych oraz ich usytuowania wynikającego z projektu budowlanego.
Uszczelnienia międzykręgowe
uszczelka klinowa SD
Ukształtowanie przekroju poprzecznego w formie klina umożliwia samocentrowanie się elementu studni. Elastyczność materiału oraz występujące w jego strukturze naprężenia pierwotne, gwarantują bezpieczny montaż, eliminując działanie siły ścinającej.
Celem ułatwienia montażu, a tym samym zabezpieczenia własności uszczelniających uszczelek SD, należy stosować pastę poślizgową.
Zaleca się stabilizację zamka z zewnątrz zaprawą cementową.
Uszczelka samosmarująca SDV
Budowa uszczelek samosmarujących zapewnia tzw. poślisk wewnętrzny, dlatego użycie pasty poślizgowej przy montażu studni nie jest wymagane.
Również w czasie eksploatacji w miejscach szczególnie narażonych na parcie oraz obsuwanie się gruntu, np. na terenach szkód górniczych, zagwarantowana jest elastyczność połączenia oraz jego szczelność.
Podstawy studni DU, DUK - kręgi denne
Kręgi denne to monolityczne kręgi z odpowiednio ukształtowanym dnem oraz z otworami bocznymi, stanowiącymi szczelne przejścia przez ich ścianki. Kręgi DU i DUK różnią się techniką produkcji oraz ukształtowaniem ścianek, co z kolei determinuje możliwość zastosowania ich do określonych typów i średnic rur kanalizacyjnych oraz rodzajów uszczelnienia.
Kręgi DU mogą być stosowane w kanalizacji sanitarnej.
Zasadniczym zadaniem kręgów dennych jest podtrzymywanie całej konstrukcji studni jako fundament oraz połączenie rur i kształtek kanalizacyjnych.
W dnach kręgów wykonana jest kineta, przeznaczona do przepływu ścieków oraz spocznik stanowiący powierzchnię dna między kinetą a ścianą komory roboczej ułatwiający prace montażowe i konserwacyjne. Kineta w dolnej części, do wysokości połowy średnicy kanału, posiada przekrój poprzeczny zgodny z przekrojem kanału, a w gór- nej części, ściany pionowe do wysokości równej co najmniej ¾ średnicy kanału. Niwelety dna kinety i kierunku spadku podłużnego, dostosowane są do spadku kanałów dopływowych i kanału odpływowego. Spadek spocznika wynosi 5% w kierunku kinety. Podstawy studni wyposażone są fabrycznie w przykręcane stopnie włazowe.
Ukształtowanie kinety i spocznika
Ukształtowanie kinety i spocznika, dokonywane jest indywidualnie na zamówienie Klienta. Przewiduje ono określenie materiału, konfigurację wlotów i wylotu (kątów, średnic, rodzaju rur przyłączonych), wysokości kinety oraz dodatkowych uwag. Kineta kształtowana jest w późniejszych operacjach, wypełniania betonem i profilowania, wklejana lub murowana w kręg z dnem płaskim.
Możliwe jest też instalowanie w trakcie produkcji polipropylenowych den typu PREDL, posiadających ukształtowaną kinetę wraz z króćcami przyłączeniowymi do rur kanalizacyjnych.
Przy kształtowaniu kinety i spocznika w kręgach z dnem, należy zwrócić uwagę na wysoką jakość i zagęszczenie betonu wypełniającego. Przy zmianie kierunku kanału, kineta powinna mieć kształt łuku o promieniu krzywizny nie mniejszym niż pięciokrotna szerokość kanału (min. 5m). Przy zmianie średnicy kanału, powinna ona przechodzić łagodnie z jednego wymiaru w drugi. Kinety i spoczniki wykonane z cegły, powinny być zaspoinowane na głębokość 10 mm. Szerokość spoin nie powinna być większa niż 7 mm.
Dla ścieków domowych (sanitarnych) i odczyszczonych ścieków przemysłowych, czyli dla większości ścieków analizacyjnych, wód deszczowych i gruntowych, kinety i spoczniki mogą być wykonane z betonu. W przypadku, gdy podstawy studni mają zastosowanie w środowiskach o podwyższonej agresywności, należy stosować odpowiednie zabezpieczenia antykorozyjne.
Dla ścieków szczególnie agresywnych, kinety powinny być wykonane z kamionki bądź wymurowane cegłą klinkierową, płytkami lub też wykonane jako zintegrowane dno polipropylenowe PREDL.
Ukształtowanie geometryczne kinet określa zaprojektowana konfiguracja wlotów i wylotu rur kanalizacyjnych.
Dla wszystkich połączeń (przejść) określa się średnicę, rodzaj przejścia szczelnego, kąty oraz rzędne wysokościowe ich den.
Aby określać kąty wlotów przewodów kanalizacyjnych, przyjmuje się zasadę odmierzania od wylotu , któremu przyporządkowano kąt 0o, zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Przejścia szczelne
Przejścia kanałów przez ściany studni, muszą zapewniać szczelność w stopniu uniemożliwiającym infiltrację wody gruntowej i ekfiltrację ścieków.
Przejścia szczelne to przede wszystkim dostosowane do rodzaju rur kanalizacyjnych, różnorodnie ukształtowane mufy, najczęściej wykonane z tworzywa sztucznego (PCV, PP, PF, PU) z zamontowaną lub dołączoną uszczelką gumową.
Przejścia szczelne mogą być zabudowane w trakcie produkcji kręgu dennego, jako przejścia zintegrowane lub wklejane w uprzednio wywiercony otwór za pomocą wysokiej jakości, zapewniających szczelność, klejów zaprawowych (rys.1).
Stosowane są również uszczelnienia w formie klejonej, oporowej uszczelki gumowej, nakładanej bezpośrednio na wywiercony otwór (rys.2).
Dobre przejścia szczelne, powinny zapewniać szczelność na powierzchni zewnętrznej (posiadają chropowate powierzchnie, progi wodne lub też trwale związany, gruboziarnisty piasek kwarcowy zwiększające powierzchnie styku z betonem i jego przyczepność) oraz szczelność połączenia z rurą kanalizacyjną (również w przypadku działania sił bocznych - nacisk gruntu, osiadanie).
Aby zagwarantować szczelność połączeń w trakcie ekspolotacji, przejścia posiadają często odpowiednio ukształtowane ramiona oporowe, zabezpieczające wyśrodkowanie rury kanalizacyjnej i przejmowanie sił bocznych, celem ochrony uszczelki oraz zapewnienia przegubowego połączenia.
Kręgi pośrednie KU
Kręgi pośrednie KU są elementami przeznaczonymi do budowy komory roboczej studni. Posiadają wysokość 250, 500, 750 i 1000 mm.
Ten szeroki zakres wysokości, umożliwia optymalne zaprojektowanie studni o z góry ustalonej wysokości. Przyjmuje się zasadę jak najmniejszej ilości połączeń międzykręgowych. Dlatego dobierane są one od największej wysokości do najmniejszej.
Kręgi wyposaża się w fabrycznie montowane, żeliwne stopnie złazowe, mocowane mijankowo w dwóch rzędach w odległości pionowej 250 mm +/- 5mm oraz poziomej od osi stopni 272 mm +/- 10 mm.
Użycie kręgów wysokości 750 mm zasadniczo eliminuje potrzebę stosowania kręgów o wysokości 250 mm. Należy pamiętać aby krąg o wysokości 750 mm montować jako pierwszy bezpośrednio na podstawie studni, celem uzyskania naprzemienności stopni włazowych.
Zwężki redukcyjne ZU
Zwężki redukcyjne ZU są kręgami redukującymi średnicę komory studni DN (1000 lub 1200 mm) do średnicy 625 mm, służą do pokrycia studni, na których spoczywają pierścienie wyrównawcze oraz właz kanałowy.
Wyposażone są fabrycznie w dwa stopnie włazowe.
Zwężki ZU mogą być stosowane w warunkach obciążeń dynamicznych, ponieważ przenoszą one wydajniej obciążenia niż tradycujne płyty betonowe.
Płyty pokrywowe PU
Płyty pokrywowe służą do pokrycia studni. Spoczywa na nich właz żeliwny oraz, w razie potrzeby, pierścienie wyrównawcze.
Płyty pokrywowe łączone są z kręgami za pomocą uszczelek oraz zbrojone zgodnie z dokumentacją konstrukcyjną.
Płyty
redukcyjne PRU
Przeznaczone są one do redukcji średnicy komory roboczej studni, do średnicy komina włazowego. Płyty redukcyjne zbrojone są zgodnie z dokumnetacją konstrukcyjną.
Płyty redukcyjne wyposażone są w pojedyncze stopnie złazowe.
Pierścienie wyrównawcze PW
Są one elementami przeznaczonymi do regulacji wysokości osadzenia włazu kanałowego względem nawierzchni jezdni lub poziomu gruntu.
Poziom górnej powierzchni włazu w nawierzchni utwardzonej, powinien być równy z tą nawierzchnią, atomiast na terenach zielonych, powinien być usytuowany co najmniej 8 cm nad powierzchnią terenu.
Pierścienie wyrównawcze posiadają grubość 60, 80, 100 mm. Powinny być one łączone drobnoziarnistą zaprawą cementową M-20, o grubości warstwy do 10 mm, a najlepiej, oferowanymi na rynku zaprawami klejowymi.
Włazy kanałowe
Włazy kanałowe są zwieńczeniem studni. Wykonane są z żeliwa odpowiadajacego wymaganiom PN-EN 124:2000 dla klas obciążeniowych A, B, C, D tj. 15, 125 250 i 400 kN. Średnica włazu wynosi 600 mm.
Możliwe jest zastosowanie włazów z płytami przykrywowymi z ukształtowaniem wg indywidualnego zamówienia (np. herbem), wypełnione betonem, uchylne itd.
